Rocznice i święta

10.12.2018

40. rocznica przyznania literackiej Nagrody Nobla I.B. Singerowi

I.J. SInger, I.B. SingerI.J. SInger, I.B. SingerI.J. SInger, I.B. SingerI.J. SInger, I.B. SingerI.J. SInger, I.B. SingerI.J. SInger, I.B. SingerI.J. SInger, I.B. SingerI.J. SInger, I.B. Singer
źródło: Anka Grupińska, Bogna Burska, Żydzi Warszawy 1861–1943, Warszawa, Żydowski Instytut Historyczny, 2003, p. 170

Isaak Baszewis Singer, polski pisarz żydowskiego pochodzenia, był laureatem wielu nagród oraz doktoratów honoris causa. W 1978 roku otrzymał jedną z najbardziej prestiżowych - Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. W 2018 roku obchodzimy 40. rocznicę tego wydarzenia. 

Izaak Baszewis Singer (1902-1991), a właściwie Icek Hersz Zynger, był synem Pinchasa Menachema i Batszewy, córki biłgorajskiego rabina Jakowa Zylbermana. Urodził się w Leoncinie, nieopodal Puszczy Kampinoskiej, potem jego rodzina przeprowadzała się kilkukrotnie, w okresie 1907-1908 roku, osiedlając się w Warszawie. Podczas I wojny światowej, razem z matką i częścią rodzeństwa, przeniósł się do Biłgoraja, gdzie udzielał prywatnych lekcji języka hebrajskiego.

Pierwszy utwór - opowiadanie Ojf der elter (pol. Na starość) - opublikował w 1925 roku w czasopiśmie "Literarisze Bleter". W kolejnych latach jego opowiadania oraz felietony pojawiały się na łamach prasy pod pseudonimem Icchak Baszewis.

W 1932 roku razem z Aronem Zeitlinem założył miesięcznik "Globus". Na łamach tego pisma w 1933 roku ukazywała się w odcinkach jego pierwsza powieść Der sotn in Goraj (pol. Szatan w Goraju), wydana w formie książkowej dwa lata później.

W 1935 roku Singer opuścił Polskę i osiedlił się w Stanach Zjednoczonych. Początkowo pracował jako korektor w dzienniku "Forwerts", później otrzymał tam własną kolumnę. Pod pseudonimem I. Warszawski oraz D. Segal pisał felietony, krytyki literackie i teatralne, a także wspomnienia i odpowiedzi na listy czytelników. Już pod zanglicyzowaną formą imienia i nazwiska (Isaac Bashevis Singer) publikował kolejne utwory - w 1943 roku ukazało się książkowe wydanie Der sotn in Goraj, w 1950 roku - Di familje Muszkat (pol. Rodzina Muszkatów). 

Singer pisał swoje utwory w jidysz. Powieści i opowiadania ukazywały się drukiem w języku angielskim, a sam pisarz dbał o to, aby teksty były zrozumiałe dla anglojęzycznego odbiorcy.

Singer ukazywał swoim czytelnikom całą mozaikę środowisk żydowskich, zmiany obyczajowe, jakim one podlegały i problemy, z jakimi przyszło im się mierzyć. W wielu utworach przemycał wątki autobiograficzne, podkreślając swoje związki z Polską. Na podstawie wielu z nich powstały filmy fabularne i przedstawienia teatralne.

Źródło: Aleksandra Król, Wirtualny Sztetl

08.11.2018