Ruch słów – interwencje choreograficzne w przestrzeni wystawy | Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie

Zapraszamy do alternatywnego doświadczenia wystawy "Moc słów".

Zdjęcia:

Fot. M. Jaźwiecki / Muzeum Historii Żydów Polskich
Fot. A. Szulc-Rodziewicz

Interwencje choreograficzne w przestrzeni wystawy "Moc słów" stanowią zaproszenie do wielozmysłowego doświadczenia, w którym ruch staje się narzędziem poznawania języka. Uczestnicy i uczestniczki będą zachęceni do wspólnego poruszania się w przestrzeni ekspozycji, eksplorując relacje pomiędzy językami obecnymi na wystawie. Inspiracją dla działań ruchowych będą języki żydowskie, ich powiązania i wzajemne wpływy oraz punkty styku z językiem polskim. Podczas interwencji publiczność zostanie zaproszona do wykonywania prostych działań i ćwiczeń ruchowych, które pomogą przyjrzeć się słowom i znaczeniom – zarówno w ich warstwie dźwiękowej, jak i wizualnej.

Każda z interwencji potrwa około 30 minut, po upływie których publiczność będzie miała możliwość odkrywać wystawę samodzielnie.

Wydarzenia mają charakter otwarty – zapraszamy zarówno osoby świadomie poszukujące alternatywnych sposobów doświadczania wystawy, jak i tych, którzy zdecydują się dołączyć spontanicznie do wspólnego działania.

Na oprowadzania zapraszamy 6 czerwca (sobota) o godz.:

Zespół

Koncepcja, choreografia, współpraca przy przygotowaniu tekstu: Weronika Pelczyńska,
Dramaturgia, tekst: Aleksandra Janus,
Perfomans i współpraca choreograficzna: Katarzyna Sikora,
Kuratorka: Ewa Chomicka,
Produkcja: Alicja Kaczmarek-Poławska,
Produkcja dźwiękowa: Grzegorz Dąbek,
Współpraca językowa: Maria Ka, Adi Weinberg, Witold Wrzosiński.

Informacje o dostępności wystawy

Wystawa czasowa (poziom 0)

Brak progów i barier architektonicznych.
Wejście przez automatyczne, przesuwne drzwi szklane z nadrukiem.
Dostępne tyflografiki i audiodeskrypcje.
Możliwość bezpłatnego wypożyczenia mobilnych krzesełek, naszyjnej pętli indukcyjnej i słuchawek wygłuszających na czas zwiedzania.
W pobliżu: toaleta dostępna, z systemem przywoławczym i przewijakiem; oznaczenia wypukłe i w alfabecie Braille’a.

Weronika Pelczyńska – absolwentka Eksperymentalnej Akademii Tańca Współczesnego SEAD w Salzburgu, Politechniki Warszawskiej (Wydział Inżynierii Produkcji oraz Wydział Zarządzania) oraz Uniwersytetu Warszawskiego (Instytut Kultury Polskiej). Stypendystka programów: DanceWEB 2013 ImpulsTanz, Carte Blanche 2013, Alternatywnej Akademii Tańca 2017 i 2019, Instytut Adam Mickiewicz w 2021 oraz Miasta Stołecznego Warszawa w 2022. Jako tancerka i performerka współpracowała z twórcami w Polsce, Niemczech, Austrii, Francji czy Chorwacji. Od 2010 roku przygotowuje choreografię dla teatrów dramatycznych, filmów, teledysków i reklam. Od 2011 roku prowadzi indywidualne i kolektywne projekty artystyczne. W latach 2018–2020 związana z międzynarodowym kolektywem iCoDaCo. Wykładowczyni Akademii Teatralnej w Warszawie. Współtworzy Centrum w Ruchu oraz inicjatywę praktyk siostrzeństwa. W praktyce choreograficznej interesuje ja budowania tego, co wspólne przy jednoczesnym wzmacnianiu tego, co indywidualne. Taniec jest dla niej kanałem społecznej emancypacji z płciowych, historycznych, kulturowych i rasowych stereotypów.

Aleksandra Janus – doktorka antropologii, prezeska Fundacji Zapomniane, współtwórczyni "Konsorcjum Pamięci Zaangażowanej", kuratorka programu "Exercising modernity", dyrektora inicjatywy powołanej przez Komisję Europejską ESHEM: European Sites of Holocaust Memory. Jest współpracowniczką Ośrodka Badań nad Kulturami Pamięci UJ, członkinią rady serii wydawniczej Wystawianie Teorii (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego & Columbia University Press) oraz międzynarodowej sieci "Thinking Through The Museum". W swojej pracy akademickiej i twórczej zajmuje się badaniem kultur pamięci, strategii upamiętniania oraz procesów instytucjonalizacji dyskursów na temat przeszłości, a także interwencjami we współczesne krajobrazy pamięci. Współpracowała z dr Natalią Romik przy projekcie badawczym, którego rezultatem była wystawa "Kryjówki. Architektura przetrwania". Jest współautorką i współredaktorką dwutomowej publikacji "Nie-miejsca pamięci" (2021), a także współzałożycielką grupy Muzea dla Klimatu oraz kolektywu Kultura dla Klimatu.

Katarzyna Sikora – tancerka, performerka, choreografka. Magister sztuki o specjalizacji aktorka teatru tańca. Absolwentka Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu, filia AST im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Stypendystka Folkwang Universitat der Kunste w Essen. Posiada certyfikat "Terapeutka Biomasażu i Wellness" oraz certyfikat ukończenia kursu "Masaż tkanek głębokich i terapii powięziowej". Współpracowała m.in z: Operą Narodową, Zachętą Narodową Galerią Sztuki, CSW Warszawa, MSN Warszawa, Operą Królewską w Sztokholmie, Komuną Warszawa, Teatrem Dramatycznym, Teatrem Studio, TR Warszawa.

Czytaj więcej o wystawie "Moc słów"

Orlen - mecenas muzeum