Wydarzenie

„Mistrz Przepiórka”

zdjęcie ilustracyjne - okładka książki
fot. materiały prasowe

Winawer, Rubinstein, Tartakower, to nazwiska, które kojarzy wiele osób interesujących się międzywojenną historią Polski. Dla miłośników szachów są one natomiast synonimami mistrzostwa i przedwojennej Polski, będącej szachowej potęgą świata. Ci czterej szachiści są również najbardziej znanymi graczami żydowskiego pochodzenia, którzy reprezentowali Polskę na międzynarodowych turniejach. Lista żydowskich graczy reprezentujących Polskę jest jednak dużo dłuższa. Na liście tej znajduje się również Dawid Przepiórka, genialne dziecko zamożnego kupca z Warszawy – Izraela Przepiórki.

Dawid Przepiórka (Warszawa 1880 – Palmiry 1940) był postacią wyjątkową na polskiej i międzynarodowej scenie szachowej. Nie tylko zdobył jako pierwszy tytuł Szachowego Mistrza Polski, ale był również członkiem polskiej legendarnej „złotej” drużyny szachowej na olimpiadę w Hamburgu w 1930 r. Dawid Przepiórka był także prężnym działaczem sportowym i znanym na świecie kompozytorem zadań szachowych. Opublikował ich około 160. W prasie pierwsze zadanie jego autorstwa zostało zamieszczone już w 1896 r., kiedy Dawid Przepiórka miał dopiero 16 lat.

Książka Mistrz Przepiórka jest biografią szachową Dawida Przepiórki. Autorom książki: Jerzemu Konikowskiemu (mistrzowi szachowemu FIDE – Międzynarodowej Federacji Szachowej), Tomaszowi Lissowskiemu i Jerzemu Morasiowi (historykom i dziennikarzom szachowym) udało się dotrzeć do wielu bardzo szczegółowych faktów z życia Przepiórki zarówno zawodowego, jak i prywatnego. Ich zamiłowanie do szachów, powoduje, że książka Mistrz Przepiórka skierowana jest głównie do miłośników szachów. Autorzy przeprowadzają czytelnika przez kolejne partie i turnieje szachowe rozgrywane przez Przepiórkę, prezentując je w najdrobniejszych szczegółach. Dzięki licznym ilustracjom oraz barwnym i detalicznym opisom (również w notacji algebraicznej) przeszło pięćdziesięciu kolejnych rozgrywek, czytelnik staje się wiernym kibicem bohatera książki. Autorzy nie zapomnieli również, że Dawid Przepiórka nie funkcjonował w próżni i był członkiem stosunkowo licznego środowiska. Książka ta przybliża przedwojenny świat polskich i europejskich szachów. Skrupulatnie omówiono środowisko szachowe Warszawy oraz relacje tej grupy z innymi ośrodkami szachowymi z Polski i Europy. Nabywana wiedza pozwala wręcz przenieść się czytelnikowi do przedwojennych lokali szachowych. 

Jak już wspominałem, książka jest napisana z myślą o miłośnikach szachów, to właśnie dla nich autorzy umieścili w książce bonus, w postaci zbioru 160 zadań teoretycznych wymyślonych przez Dawida Przepiórkę. Myślę, że niejedna osoba skorzysta z tej części i będzie chciała się zmierzyć z szachowym mistrzem. Osoby niezorientowane w grze szachowej również odnajdą w tej pozycji wiele fascynujących historii, dotyczących środowiska przedwojennych szachistów. Kończąc chciałbym również pogratulować autorom projektu graficznego okładki autorstwa Marty Lissowskiej. Okładka urzeka swą prostotą i zgrabnym nawiązaniem do międzywojennej sztuki.

02.12.2013