Konferencja w Czerniowcach, która miała miejsce w okresie od 30 sierpnia do 4 września 1908 roku, rozpoczęła bardzo ważny etap w dziejach kultury żydowskiej na terenie Europy Środkowo-Wschodniej. W jej wyniku ustanowiono rezolucję, uznającą jidysz za język narodowy Żydów.
Copyrights
of prawej: H.D. Nomberg, Haim Zhitlovsky, Shalom Ash, I.L. Peretz, A. Reisen, fot. wikimedia.org / theyouthwillsleepnolonger.blogspot.com
Na początku XX wieku w Europie żyło 8 mln. Żydów. Znaczna część tej społeczności porozumiewała się na co dzień jidysz. W tym języku publikowano popularne piśmiennictwo, literaturę i prasę. Pomimo tego jidysz traktowany był przez pewne kręgi jak żargon. Przeciwstawiali się temu przedstawiciele nacjonalizmu diasporycznego, którzy uznawali jidysz za podstawowy nośnik kultury żydowskiej.
Podczas konferencji w Czerniowcach dyskutowano, czy jidysz jest pełnoprawnym językiem, czy można uznać go językiem narodowym Żydów czy też przyjąć, że jest on językiem żydowskich warstw ludowych. Program konferencji obejmował też kwestie związane z gramatyką i ortografią. Uznano konieczność tworzenia szkół z jidysz jako wykładowym, kształcenia nauczycieli, wspierania prasy, wydawnictw oraz teatru. Ostatecznie jidysz uznano za język narodowy Żydów i wezwano do zrównania go z innymi językami.
W kolejnych latach nastąpił ogromny rozkwit tego języka i całej kultury, której jidysz był nośnikiem.
Więcej o konferencji w Czerniowicach przeczytasz na: www.sztetl.org.pl