Monika Krajewska jest artystką i badaczką kultury, która od dekad przywraca pamięć o tradycyjnej sztuce żydowskiej. Sięga zarówno do źródeł religijnych, żydowskich legend i świeckiej literatury. Wycinanki zakupione do naszych zbiorów reprezentują główne wątki jej twórczości. Charakterystyczne jest dla nich połączenie obrazu i słowa, tak typowe dla żydowskiej tradycji, a jednocześnie przez artystkę twórczo rozwijane.
Copyrights
Monika Krajewska, "Dla drzew, dla ziemi". Fot. I. Książek
Copyrights
Monika Krajewska, "Tora jest czarnym ogniem na białym koniu". Fot. I. Książek
Copyrights
Monika Krajewska, "... a ziemia trwa na wieki". Fot. I. Książek
Copyrights
Monika Krajewska, "Menora z płomieni". Fot. I. Książek
Copyrights
Monika Krajewska, "Pomiędzy światami". Fot. I. Książek
Dla wycinanki "Pomiędzy światami I" inspiracją był dramat "Dybuk" S. An-skiego (1920). W inne prace artystka wprowadza osobiste wątki bądź ze współczesnej perspektywy intepretuje żydowską myśl religijną, przez co podkreśla jej aktualność i uniwersalność. Stąd w jej pracach pojawia się motyw Tatr, które od lat jest jej ulubionym miejscem wypraw i wędrówek. Majestat gór współgra z tradycyjnymi żydowskimi symbolami ("A ziemia trwa na wieki", 2015).
"Dla drzew, dla ziemi" (2020) niesie ekologiczne przesłanie poprzez połączenie obrazu i hebrajskich cytatów dotyczących wspaniałości natury jako przejawu boskiego dzieła.
W pracy "Menora z płomieni" (2019) w graficzne przedstawienie płomieni artystka wkomponowała litery "aijn" i "szin", które składają się na hebrajskie słowo "asz" (ogień).
Monika Krajewska od dekad przywraca pamięć o tradycyjnej sztuce żydowskiej. Dokumentując i analizując artystyczną tradycję, dociera do istoty judaistycznej duchowości. Na początku lat. 80. podróżowała po Polsce, wykonując fotografie opuszczonych żydowskich cmentarzy i dokumentując symbolikę obecną na nagrobkach, czego efektem były albumy "Czas kamieni" (1982) oraz "A Tribe of Stones" (1993). Od wielu lat tworzy prace w technice wycinanki, która obok snycerki i metaloplastyki stanowiła ulubioną technikę sztuki Żydów aszkenazyjskich. Zajmuje się również kaligrafią hebrajską. W swojej twórczości łączy głęboką znajomość tradycji z nowoczesną interpretacją. Sięga zarówno do źródeł religijnych, jak i żydowskich legend oraz świeckiej literatury.
