Film

02.04.2014 19:00

„Życie jest piękne”

zdjęcie ilustracyjne - kadr filmu
fot. materiały prasowe

Obsypany nagrodami, w tym trzema Oscarami i nagrodą jury na festiwalu w Cannes, obraz wojennej nie-rzeczywistości. Guido z synkiem i żoną trafiają do obozu koncentracyjnego. Koszmar wojny staje się dla dziecka łatwiejszy do zniesienia dzięki iluzji stworzonej przez obdarzonego niezwykłą wyobraźnią ojca.

Benigni wcielający się jednocześnie w rolę Guido sprawnie żongluje gatunkami. W filmie mieszają się kino wojenne z dramatem i komedią, a także prawda historyczna z literacką fikcją, powaga upamiętnienia z kontrastującą z tematem farsą. Film wzbudził zachwyt, ale także krytykę dużej części widowni, historyków i filmowców. Z tego powodu tym bardziej stanowi ważny punkt odniesienia w dyskusjach na temat wojennego tabu.

Wstęp wolny

Pokazy w ramach cyklu "Zagłada. Poszukiwanie języka filmowego. Przegląd komediodramatów o Holokauście"

W latach 90. XX wieku na ekrany kin zaczęły wchodzić wielkie produkcje poświęcone Zagładzie, które przyciągnęły setki tysięcy widzów. Dzięki przystępnej formie temat wojennych losów europejskich Żydów został oswojony, trafił do masowego odbiorcy i zanurzył się w popkulturze.

Forma owych baśni o Holokauście i filmowy język zaczerpnięty z kina gatunkowego będą przedmiotem zainteresowania kwietniowego cyklu, w ramach którego pokażemy cztery kontrowersyjne tytuły. Cyklowi towarzyszyć będzie debata organizowana 3 kwietnia we współpracy ze stowarzyszeniem B'nai B'rith.

Zastanowimy się wspólnie, jaka jest stawka filmów o Zagładzie: prawda historyczna? emocjonalne zaangażowanie? intelektualne i moralne katharsis? Czy coś ogranicza twórcę w wykorzystaniu dostępnych kinu środków? Czy można stworzyć holokaustową komedię? Czy życie w czasie Zagłady mogło być piękne?

25.03.2014